İçeriğe geç

tiananmenian Yazılar

Pazar Yazıları – 0018

Rutine bağladık hayatı seyredip geçiyoruz yavaştan. Ülke gündemi her zamanki ülke gündemi, yetmiş bin yıllık homo sapiens uzanımında bizim de payımıza bu talihsizlik düştü sevgilim. Oluşumunu tamamlayarak amino aside dönüşen o gariban tek hücre senin yatacak yerin yok lan öptüğümün gereksizi. Gelip gidip yaşadığımız hayata bak, ayağa kalk ceketini ilikle üstüne çay demle. Hintli bir ergenus arkadaşımız kendi rızası dışında…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0017

Pikaçu Hiç sevmem tanımadıklarım ile herhangi bir şekilde temas kurmayı, adres bile sormam, saçma sapan insanlarla muhatap olma olasılığı o kadar yüksektir ki, rica etme veya istekte bulunma zorundalığı beni yerin dibine sokar, var oluşumdan bezdirir, insanlığımdan utandırır. Ama bu puşt ifşayı hak ediyor artık! Şu an benim ufak cevoyla birlikte Sivas’a giden bir otobüsteyiz ve en sevmediğim şeyle, yani…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0016

Cumartesi benim günüm! Geri kalan günleri işime ve aileme harcıyorum, müşterilerin ve patronumun memnun edilmesi gerekiyor, her gün lanet olası bir dünya tuhaf insanın doluştuğu bir minibüste bir saat geçirmem gerekiyor zorunlu olarak. Atlaya zıplaya alış veriş yapmam ve gelir gider dengemi korumam lazım sonra, çocukların ekmek, giysi ve kırtasiye gibi zorunlu ihtiyaçlarını karşılamam, yetmedi bire bir ilgilenmem ve gerekirse…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0015

“Beni çözemezsin hemşire! Sınıflayamazsın, etiketleyemezsin, kelimelerle tarif edemezsin… Yüklediğin her anlam benden farklı olma ihtimaliyle birlikte doğar. Üç sene sonra Tibet’de kimsenin adını bilmediği bir tarikata girip kapı dibi süpürebilirim ya da Çorum’da dağlara tırmanırken ayağımı kırabilirim. Tek bir cümleyle hayatımı, düşüncelerimi değiştirebilme yeteneğine sahip olmak üzere yetiştirildim ben. Dinim, milliyetim ve ismim haricinde geri kalan ne varsa değişim içerisindedir…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0014

Geleneksel sonbahar kış depresyon şenliklerine üçüncü sıradan giriş yaptım bu sene, yükseliş devam ediyor, ipi göğüsleyeceğime inanıyorum. Kararıyorum bir güzel ve dokunduğum, konuştuğum her şeye, herkese bulaşıyor. Dünyadan mı bana akıyor, benden mi dünyaya belli değil. Herkes bir diğerinin ötekisi, her ötekinin cehennemi öbürü. Sartre kendinin de diğerlerine başkası olduğunu varsaymış mıydı acaba? Neyse derdimiz o değil, tamamiyle dopamin. Bu…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0013

Her şey youtube otomatik çalma listeme Müslüm’den “Tanrı İstemezse” muhteşemliğinin düşmesiyle başladı. Ben herbir şeye müzikle başlayanlardanım. Youtube algoritması aboneliğimin çıkarımları sonucu müzik tercihlerimi bilir ve sağa dinleyeceğimi umduğu reklamlı parçalarını sıralar bir bir. Ara ara beyni yandığı da olur, çünkü müzik zevkim kelimenin tam anlamıyla kaostan ibarettir. Ben, ben, ben, hay anasını eşşekler kovalasın benim. Müslüm çıktığında nette geziniyordum…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0012

Yapacak o kadar çok şey var ki, derdim çoktur hangisine yanayım türküsünü söyleye söyleye her birine yetişmeye çalışıyorsun önce. Olmuyor tabi ki, elektrik faturası var ödemem gereken, çocukların ihtiyaçları, evin eksiği gediği, patates bitmiş mesala, Kipa’da 5.95 etiketle satıyorlar, altı lira olmadığı için şükrederek alman geriyor, almıyorum ancak. Çarşamba pazarı beklemem gerek, saatler de kış saatine göre ayarlanmadı, ben eve…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0011

O nasıl bir cümle olmuş lan bir önceki yazıda sondaki? Valla niyetim güzeldi başlangıçta. Ne olur sanki, bir bira, bir bardak şarap çakarım gitmeden önce, biraz geç katılırım, siz ne derseniz o olsun derim, imzayı basar çıkarım bir yarım saat içinde dedim içimden. Bira ve şarap işini bir güzel tamamladım elbette, benim içmek için her türlü sebep bulma özelliğim dillere…

Yorum Bırak

Pazar Yazıları – 0010

Çok severim. “Çatıda çatlak var” apartman toplantıları ile “benim oğlum Arda, benim kızım Gizem” okul toplantıları özel uzmanlık alanlarıma giriyor. Dehşet sıkılıyorum ve hiç konuşmuyorum ama olsun, apartmanlarını, o çok sevdikleri dairelerini, sorunlarını, çocuklarını, geleceklerini kurtarma ve ne olacağı üzerine kurguları beni benden alıyor. İki saat kadar müzik dinlemeden geçen bu boktan süreci, eğlenceli bir izlenceye dönüştürüyorum elbette. Tecavüz kaçınılmaz…

Yorum Bırak